5de zondag door het jaar
Eerste Lezing:
Jesaja 58,7-10

Dit zegt de HEER: “Deel uw brood met de hongerigen, neem de dakloze zwervers op in uw huis, kleed de naakten die gij ziet, en keer u niet af van uw medemensen. Dan zal uw licht stralen als de dageraad, uw genezing zal voorspoedig zijn; uw gerechtigheid zal voor u uitgaan, de glorie van de HEER u op de voet volgen. Wanneer gij dan tot de HEER bidt, zal Hij u verhoren, wanneer gij dan tot Hem roept zal Hij antwoorden: “Hier ben ik”. Wanneer gij uit uw midden de onderdrukking verwijdert en de dreigende vingers en de kwaadsprekerij, wanneer gij uw hart voor de hongerige opent en de mistroostige verzadigt, dan straalt uw licht in de duisternis, dan wordt uw nacht als de middag.”

Tweede Lezing:
1 Korintiërs 2, 1-5

Broeders en zusters, toen ik u het getuigenis van God kwam verkon digen, deed ik dat niet met vertoon van welsprekendheid of geleerd heid. Ik had mij voorgenomen u geen enkele wetenschap te brengen dan die van Jezus Christus en zijn kruis. Bovendien voelde ik mij toen zwak, nerveus en angstig. Het woord dat ik u verkondigde, had niets te danken aan de overredingskracht van de 'wijsheid', maar het ge tuigde van de kracht van de Geest: uw geloof moest niet steunen op menselijke wijsheid, maar op de kracht van God.

Evangelie:
Matteüs 5, 13-16

In die tijd zei Jezus tot zijn leerlingen: "Gij zijt het zout der aarde. Maar als het zout zijn kracht verliest, waar mee zal men dan zouten? Het deugt nergens meer voor dan om weggeworpen en door de men sen vertrapt te worden. Gij zijt het licht der wereld. Een stad kan niet verborgen blijven als ze boven op een berg ligt! Men steekt toch ook niet een lamp aan om ze onder de korenmaat te zetten, maar men plaatst ze op de standaard, zodat ze licht geeft voor allen die in huis zijn. Zo moet ook uw licht stralen voor het oog van de mensen, opdat zij uw goede werken zien en uw Vader verheerlijken die in de hemel is.”

Overweging

We weten al lang dat Matteüs met zijn evangelie de mémoires van Jezus wou neerschrijven…
En net vóór dit stukje van vandaag, beschrijft hij “De Bergrede” van Jezus! waar het vorige week over ging. De Bergrede die hij ziet als de krachtige korte inhoud van hoe Jezus naar de mensen keek, ieder afzonderlijk, hoe Hij naar de gemeenschap keek waar Hij leefde en naar de  mens in heel de wereld... en tegelijk, hoe Jezus zelf in de wereld stond…
“De Bergrede” die we nu zien als de uiteindelijke inhoud van onze opdracht als Christenen in onze gemeenschap en in de wereld…
Kort daarna geeft Jezus zijn toehoorders dat geweldig compliment: “jullie zijn het zout der aarde!”.
Hij zegt dat niet tegen de wetgeleerden of Farizeeërs, de burgemeester of de wethouder. Nee, Jezus zegt dat tegen de gewone mens in de straat die naar Hem komt luisteren; de vissers en de boeren, de werkloze en de arme, de ongeletterde en de zondaar……
Wat hebben die mensen dan toch, dat Jezus hen met zo’n compliment gerust stelt? Als je ooit van iemand hoort zeggen : ‘Wat een knappe vrouw! Die kan het mooi zeggen en ze doet ook wat ze zegt, die blaast niet van de toren… Of als je hoort zeggen: ‘Wat een knappe man! Hij kan het goed zeggen, maar hij heeft zeker geen dikke nek! Da’s  ne man naar mijn hart….’ Dan weet je wat Jezus bedoelt als hij zegt : “Gij zijt het zout der aarde!” Als ze zeggen: ‘dat is een man of een vrouw naar m’n hart.’… Dan gaat het over iemand die zichzelf niet gevangen zet in zijn positie, die zich niet moet verdedigen om zich iemand te voelen, die zichzelf niet moet bewijzen. Dan gaat het over iemand die “is zoals hij is”. Dat is de kostbare eigenschap van heel gewone mensen. Dat is de kostbare eigenschap van ons allemaal! En dat mogen wij ons niet laten afnemen. Zijn zoals we zijn! Heel gewoon goed! “Meer” moet voor Mij niet zegt Jezus. Dat snufje zout zijn dat iets flauws kan pittig maken. Dat snufje zout zijn dat ons lichaam behoedt voor uitdroging. Want mensen die zout genoemd worden zijn geen droogstoppels. Zout zijn is smaak geven aan het leven, zodanig dat mensen graag bij ons zijn,
Als we dat snufje zout zijn, dàn zit er pit in ons, dàn kruiden we andermans leven, dan zijn we geen droogstoppels!
En Jezus geeft twee complimenten tegelijk! Hij zegt ook nog “je bent het licht van de wereld!” Hij zegt het tegen de gewone mensen in de straat.
Tegen de mensen zoals wij, Tegen gewone mensen, die aandacht hebben voor hun buur die te oud geworden is om de opgewaaide herfstbladeren op te vegen, of de sneeuw te ruimen…
Tegen de gewone mensen, die aandacht hebben voor een zieke buurman of vrouw en wat hulp durven aanbieden, zelfs langer dan alleen maar de eerste week. Tegen de gewone mens, die aandacht heeft voor iemand die weduwe of weduwnaar geworden is, ook nog een jaar of twee jaar later.
Want; “licht breekt altijd door!”
Zo’n lichtpuntje zijn en vooral er een dagelijks actiepuntje van maken; méér vraagt Jezus niet van ons. Met al die kleine lichtpuntjes zijn we voor Hem “het licht van de wereld”. Voor Jezus zijn we dan volop bezig met te leven zoals Hij het in die moeilijke Bergrede gebracht heeft. Lieve mensen, “Gij zijt het zout der aarde en het licht van de wereld!” Het raakt de kern van ons geloof! Amen